En….Diemen was erbij met een eigen boot. Diemen bestaat 800 jaar en als regenbooggemeente konden alle ‘Diemenaren’, die zich op tijd opgaven, deze World Pride meevaren met de Diemense boot.
Na afloop voer de boot helemaal terug naar de Loswalkade in Diemen waar een feestelijk ontvangst de opvarenden opwachtte.
Ze zagen er allemaal prachtig uit en gaven licht toen ze van de boot stapten. Ik zou ook kunnen zeggen ze waren high van de adrenaline of enigszins confuus van deze volgens henzelf fantastische ervaring.
De voorzitter van Pink Diemen in prachtig paars gilet gestoken, kon het nog niet helemaal onder woorden brengen.
Onze voorzitter: Marianne
Ze had het nooit willen missen en was zeer blij dat ze dit tijdens haar leven toch een keer heeft meegemaakt. “Maar deze ervaring is niet te beschrijven”, zei ze. De foto spreekt boekdelen.
Al deze blije mensen maakten mij ook blij!
Manna en Beate in gilet.
Maar mijn hart maakte echt een sprongetje toen ik onze wethouder Matthijs van den Berg boven op de boot zag dansen samen met zijn vriend.
Net als vele anderen was ook hij in korte broek en in gilet gestoken, maar bovendien zat zijn gezicht onder de glitter en hij had een kroontje op. Ik zag de spanning tussen het “gewone” en het excentrieke of het “gangbare” en het buitenissige. Het blijft voor mij altijd een dilemma waar je bij wilt horen en in hoeverre je je wilt aanpassen. Want juist daar waar grenzen worden geslecht, is soms aanpassing vereist en komt het bij jezelf blijven onder druk te staan. In elk geval voelde ik me vertegenwoordigd en riep enthousiast naar mijn vriendin - die niet in Diemen woont - “Kijk dat is onze wethouder” en ik voelde me trots op dit dorp.
We dansten nog even op muziek van Madonna en vertrokken voldaan naar huis.
En ik nam me voor weer wat meer kleurige outfits te gaan verzamelen. Want de garderobe in mijn kledingkast stak er na deze namiddag bijzonder flets bij af.